تاریخ فقط در سنگ و بناها ثبت نشده است؛ بخش مهمتری از آن در اسناد پراکندهای جریان دارد که کمتر دیده شده، اما بیشتر از هر روایت رسمی، حافظه یک سرزمین را ساختهاند. میراث مکتوب در این میان جغرافیایی فراموششده از حافظه ایران است؛ جغرافیایی که همچنان تاریخ را زنده نگه داشته است.